Archief

login



Van vulkanen naar duizend jaar oude ceders PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
woensdag, 15 oktober 2008 01:31

De laatste week in Japan volop genoten van de natuur. De trein bracht ons weer soepel van Hiroshima naar Kagoshima, ongeveer het zuidelijkste puntje van Japan (Kyushu), de tropische eilanden niet meegerekend. We hebben in 5 weken ongeveer 3.500 km afgelegd met de trein en alleen de eerste dag vertraging! Verder altijd keurig op tijd en schone coupe's. Iedereen doet z'n afval gewoon netjes in de vuilnisbak of neemt het mee. Alles wordt namelijk gescheiden ingezameld. Soms wel onhandig als je een snoeppapiertje (het laatste Haagsche Hopje is nu ook op, we hebben nu nog een zak met Mongoolse zuurtjes) of plastic zakje wilt weggooien en ze hebben alleen maar afvalbakken waar je flesjes of papier in kunt doen. In totaal hebben we nu 14.5000 km per tein afgelegd (11.000 tot Beijing voor de stemmers op onze poll).

Vanuit Kagoshima naar de vulkanen in het natuurpark Ebino. De herten liepen vrij rond het hotel en over de wandelpaden. Hele mooie wandelingen gemaakt, o.a. naar de top van Karakuni-daki (1700m). Hello! How are you? What's your name? Goodbye! De Japanse schoolklassen die we tijdens onze weg omhoog tegenkwamen vonden het erg leuk om tijdens hun afdaling Engels met ons te oefenen!

Vanuit Ebino met trein en boot naar Yakushima. Eén van de tropische eilanden in het uiterste zuiden van Japan en Wereld Erfgoed. Toen we met de boot aankwamen was het al donker en kwamen we noodgedwongen met de laatste bus in het luxe en ongezellige Seaside Hotel terecht. De volgende ochtend maar weer via de Tourist Office naar de andere kant van het eiland en daar kwamen we in een hele bijzondere Ryokan terecht. Schitterend uitzicht over zee, ons eigen prive droomstrandje, een coffeehouse nextdoor waar Bob Marley nog steeds leefde, heerlijk Japans eten (wel erg zout en visje bij het ontbijt) en een hele aardige eigenaar. De tafels voor het diner, of eigenlijk de planken, want je zit gewoon op de grond, waren tegenover elkaar opgesteld. De eigenaar ging in het midden zitten en werd zo vanzelf de gespreksleider. Wel jammer dat wij nog steeds geen Japans spraken, maar toch kom je vanzelf in gesprek met medereizigers. Overigens uitsluitend Japanners en al snel bleek dat wij in 6 weken meer hebben gezien van het prachtige land dan de gemiddelde Japanner. Die is alleen maar aan het werk, heeft af en toe een paar dagen vrij en loopt dan tegen een berg op. Hebben wij ook gedaan, maar dan de lichte variant (hier niet naar de top. Weer een schitterende wandeling door het Wereld Erfgoed Woud (heeft de eigenaar van onze Ryokan persoonlijk aan bijgedragen), langs 3.000 jaar oude ceders en pijnbomen. Gelukkig was het droog. Het regent daar namelijk nogal vaak en natuurlijk precies op onze laatste dag op Yakushima, die wij hadden gepland om op ons droomstrandje door te brengen......

De volgende dag met boot en bus (onze treinkaart was inmiddels verlopen, ging ook soepel, 4 uur door de spits, maar geen enkele file) naar onze laatste bestemming in Japan: Fukuoka. 

Commentaar
Toevoegen
Woehoe!
Ellen (82.175.97.xxx) 2008-10-16 06:15:28

Ik heb de poll gewonnen...een lichte hint heeft geholpen! Of was dit een test om
te zien hoeveel mensen jullie weblogjes lezen?

Dikke kus,
Ellen
Gefeliciteerd Ellen!
Helmi (118.103.160.xxx) 2008-10-17 02:47:14

Als trouwste commentator op onze site heb jij zeker de hoofdprijs gewonnen! We
zullen hier in Cambodja wel iets leuks voor je shoppen. We hebben al een leuk
houten paard in ware grootte gezien voor in jullie mooie tuin, maar we moeten
nog even kritisch naar de verzendkosten kijken :-)
Schrijf commentaar
Naam:
Email:
 
Onderwerp:
 
 
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
 

Zoeken

Poll

Zullen we een boek schrijven over onze reis?
 

Random foto

No images