Archief

login



Trans-Mongolie-Express
Videos Nadaam Festival Mongolie PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
maandag, 11 augustus 2008 20:28

Wonen in Mongolie is geen feest. In de winter is het berekoud, in de herfst regent het, in de lente waait het, dus als het zomer wordt is het tijd voor een groot feest: Nadaam! Nadaam bestaat traditioneel uit 3 onderdelen: worstelen, paardenraces en boogschieten. Tijdens onze rondrit door de Gobi, na voor de 30stre keer hetzelfde bandje van de Mongoolse Andre Hazes te hebben gehoord, kwamen we poltseling bij zo'n lokaal Nadaam festival uit.

We hebben de eerste video nu op Youtube gezet, bekijk ze hier: www.youtube.com/jeroenenhelmi

We proberen er nog wat meer op te zetten, maar het duurt erg lang om ze te uploaden, en we moeten nu naar het hockey.

We hebben trouwens ook nog wat foto's van Mongolie en Rusland geplaatst. Later meer ...... 

Er staan er nu dus meer!

LAST_UPDATED2
 
Schapen en kamelen PDF Print E-mail
Geschreven door Helmi   
dinsdag, 29 juli 2008 20:10

Hier keken we erg naar uit: een 7-daagse expeditie door de Gobi woestijn! Ons enthousiasme werd ietwat bekoeld toen wij op de beloofde dag om 11 uur arriveerden bij de touroperator. De auto was stuk....maar een nieuwe was onderweg werd ons verteld. We vonden het niet zo erg om even te wachten...konden we mooi internetten. Het werd 13 uur, 14 uur, 15 uur...we werden even zoetgehouden met een lunch. Deze lunch was al een mooi voorproefje van het eten tijdens de rest van de tocht, maar daarover later meer. Op onze vraag of het wel verstandig was om te vertrekken kregen we van onze gids met de naam 'Bijna' (hoe toepasselijk in deze omstandigheid) te horen dat dat geen probleem zou zijn, onze chauffeur kon het wel aan om in het donker over karrespoortjes te rijden, we zouden alleen midden in de nacht arriveren bij ons slaapadres. Toen het 16 uur was geweest en er nog steeds geen auto was hebben wij hem dwingend toch vriendelijk laten weten dat als het aan ons ligt wij de volgende ochtend vertrekken. Voor hem bleek dat ook geen probleem...uit schuldgevoel heeft hij een suite (op z'n Mongools, dus geen 4-sterren) voor ons geregeld in een hotel. Wij waren inmiddels een beetje sceptisch (we wisten inmiddels dat het in Mongolie niet zo nou komt) en vroegen ons af of de volgende dag wel een auto klaar zou staan... 

LAST_UPDATED2
Lees meer...
 
In het Ger-kamp van Bert de Groot (deel 3) PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
dinsdag, 29 juli 2008 19:36

Na even rond gekeken te hebben, in totaal 7 Ger-tenten, waarvan 1 voor ons, en kennis gemaakt te hebben met alle dieren, werd de lunch geserveerd. Heerlijk, met kaas en tomaat gevulde pannenkoeken, precies wat we nodig hadden. Wat we verder die middag hebben gedaan weet ik niet precies, maar het zal niet veel geweest zijn. Het diner was het meest indrukwekkend: salade, aardappels met volgens mij rode kool, maar volgens Helmi en de gastvrouw bieten (vind ik normaal nooit lekker) en biefstuk (hadden we vanmorgen gekocht op de vleesmarkt), heerlijk! Na het eten nog een beetje rondkijken en naar bed, vuurtje maken in de kachel van onze Ger-tent, lekker warm. Ze vonden het wel een beetje gek dat we de volgende ochtend pas om 10.30 uur wilden ontbijten, want ze stonden zelf iedere ochtend al om 6 uur op (niet om de koeien te malken, want dar hadden ze geen tijd voor), maar het was prima. De volgende ochtend werden we (ik althans) inderdaad pas om 9.30 uur wakker en stond het ontbijt op ons te wachten. Lekker brood met kaas (zelf gemaakt door Bert) en gebakken of gekookt ei. Dat is lekker wakker worden.

Wassen (jezelf en je kleren) doe je gewoon in de rivier, daar hebben we dus maar het ochtend programma van gemaakt, want het zonnetje scheen heerlijk. De rivier was net zo koud als het Baikal meer, dus echt lang bleef je er niet in. Intussen arriveerde de familie 'Herman' (namen moet ik even opzoeken) die we al in Irkutsk hadden ontmoet, dus we zaten weer met Nederlands gezelschap, gezellig! Het Ger-kamp werd direct aan een ster geholpen door het vakkundig aanleggen van een afdakje, wel lekker tegen de zon. Alleen de spijkers moesten nog verzameld worden uit de verschillende tenten ("ik zag er bij mij nog een aantal in het laadje van het nachtkastje") en het zeil moest nog op de markt worden gekocht in Ulan Bataar. Na wat bellen door Bert, arriveerde dat de volgende dag.   

LAST_UPDATED2
Lees meer...
 
In het Ger-kamp van Bert de Groot (deel 2) PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
dinsdag, 29 juli 2008 19:10

Als ik dit vervolg schrijf is het inmiddels weer een week later en hebben we onze tour door de Gobi-woestijn achter de rug. We konden deel 1 alvast schrijven, omdat het busje waarmee we de woestijn in zouden gaan er niet was op de ochtend van vertrek. Volgens de gids Bijna (ja dat is zijn naam), was het oorspronkelijke busje kapot en was het moeilijk een vervangend busje te regelen. Na een aantal keren 'Het busje komt zo' was het inmiddels een uur of 16.00 en hebben we op ons aandringen besloten een dag later te vertrekken.

Maar goed, verder met ons Bert de Groot Ger-avontuur: Daar stonden we dus rond een uur of 7 's ochtends op het meeting point van het station van Ulan Bataar. Geen Bert de Groot te bekennen. Eerst natuurlijk het hele station uitgekamd op mogelijk een ander meeting point, maar nee, dit was het enige meeting point en we mochten volgens de bijgeleverde instructies het station niet verlaten, voordat we Bert de Groot ontmoet hadden. De HTC Touch telefoon van Jeroen gaf geen reactie meer (het is fijn dat hij zo klein is, maar verder, ik moet er in ieder geval nog steeds aan wennen, overigens ook in St. Petersburg is de HTC Touch helemaal hot, er wordt daar in ieder geval flink voor geadverteerd) en op de ' good-old' Nokia van Helmi kregen we de in gesprek melding bij het draaien van het nummer van Bert de Groot in Mongolie (achteraf helemaal niet onlogisch). Ondertussen moeten we alle Mongoolse gidsen die ons een tourtje wilden aanbieden of ons in hun hotel wilden krijgen van ons afschudden. Gelukkig blijven ze wel vriendelijk en niet te opdringerig. Op dat moment komt er een klein gedrongen mannetje aanlopen en dat blijkt Bert de Groot te zijn. Bert is 10 jaar geleden met een Jeep door Siberie naar Mongolie gereden en heeft daar zijn vrouw ontmoet. Na een aantal jaren samen rond de wereld te hebben gereisd, hebben ze zich, toen ze kinderen kregen, 7,5 jaar geleden definitief in Mongolie gevestigd. Alleen de exacte aankomst tijd van de trein wist hij niet. Dat was ons eerste signaal dat het hier in Mongolie allemaal niet zo op de minuut/uur/dag aankomt.

LAST_UPDATED2
Lees meer...
 
In het Ger-kamp van Bert de Groot (deel 1) PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
maandag, 21 juli 2008 17:49

Soms kom je wel eens op van die plekken waarvan je denkt 'wat moet ik hier? maar als ik morgen wakker word is het vast heel fijn!'. Dat gevoel had ik toen we aan kwamen op een grote groene vlakte met koeien, geiten en paarden en een aantal witte Ger-tenten in de modder, want het had net geregend. Rond (en ook in) die Ger-tenten, het water stond overigens ook binnen, er zaten een aantal gaten in het dak waardoor het regen water naar binnen kwam toen het weer begon te regenen, liepen 11 (maar dat wist ik toen nog niet) honden, een paar varkens, twee kinderen, Bert de Groot (altijd met mobiele telefoon) en zijn vrouw en een aantal 'workers' (pa en ma met kind) die we net in Ulan Bataar (UB voor de echte reiziger ontdekte ik al snel) hadden opgehaald.

We hadden net een toch wel zware treinreis achter de rug van Irkutsk naar Alan Bataar (UB), niet zozeer door de treinreis zelf, alswel door ons gehaaste vertrek uit Listvyanka (busje kwam om 12.30 i.p.v. 17.00 uur, niet zo lekker als je de hele nacht meer op de pot hebt gezeten dan in bed hebt gelegen vanwege waarschijnlijk het gerookte visje van de dag ervoor) en het vele wachten in of buiten de trein in de hitte. Voordat we in de trein stapten hadden we immers al een middag wachtend doorgebracht op het terras in Irkutsk. We konden of wilden niet veel meer dan een bordje rijst met een glaasje appelsap. De trein vertrok om 20.35, 15.35 Moscow time, want hoewel je gedurende de hele treinreis 5 tijdzones passeert, handhaven ze de gehele treinreis Moscow time, ook op de stations! In de trein hoef je gelukig niet veel meer dan dat en ook deze keer hadden we het getroffen, want we hoefden onze coupe (met flatscreen, maar geen idee hoe dat ding aan moest) maar met 1 medepassagier te delen. Een Russchisch jongetje die geen woord Engels sprak, dus van conversatie kwam het niet, maar we waren toch niet echt in die stemming. De volgende ochtend vroeg (ik lag eigenlijk nog te slapen, maar je bent toch altijd alert in zo'n trein) stapte hij uit en stapten een Mongools meisje en ha

LAST_UPDATED2
Lees meer...
 
«StartVorige12VolgendeEinde»

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
 

Zoeken

Poll

Zullen we een boek schrijven over onze reis?
 

Random foto

No images

Rss Feed

feed-image Berichten Feed