Archief

login



Dol fijn, hoog en droog! (vervolg) PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
zaterdag, 04 april 2009 21:01

Na een lange strandwandeling, waar maak je het nog mee dat je meer dan 3 uur over het strand kan lopen en helemaal niemand tegen komt, werd het tijd voor lunch. Deze keer moesten we zelf ons vuurtje stoken voor een kopje soep en een kopje thee, maar die smaakten dan ook des te lekkerder! Nog een paar uur wandelen en we kwamen aan bij The Whare, een knus en gezellig hutje naast een boerderij, waar we de nacht zouden doorbrengen. Maar eerst lag er ook hier een ijsje voor ons in de vriezer te wachten. Na ons zelf gekookte maaltje gingen we weer lekker slapen, Helmi wat minder want die hoorde 's nachts de muizen en ratten naast haar hoofd lopen, maar ik heb niets gehoord en heerlijk geslapen, dus het zal allemaal wel meegevallen zijn ......

's Ochtends zagen we Mt. Wilson al liggen en hadden we zoiets van "daar zouden we toch niet overheen hoeven". Als je dan naar een paar uurtjes zwoegen op de top (642 m) van het uitzicht staat te genieten, valt het best mee met de inspanning, maar ben je blij dat je daarna hoog en droog in een houten hutje een bakje soep en thee kan maken, want inmiddels was het zachtjes begonnen te regenen. Na de lunch zetten we de afdaling in en kwamen we rond een uur of 16.00 uur, moe maar voldaan en ieder met een of meerdere blaren, terug in The Staging Post.

De volgende dag was het tijd voor de nodige ontspanning. Een wijntour door het wijngebied van Nieuw Zeeland: Malbourough. We werden met een busje rondgereden en konden zodoende genoeg wijntjes proeven. Forrest, Mahi, Cloudy Bays en Hunters, naarmate de middag vorderde smaakten ze steeds beter. En ook de Malbourough regio smaakte naar meer, dus na deze eerste kennismaking begaven we ons naar Hopewell. Probeer het niet op de kaart te vinden, want het is niet groter dan één backpackers hostel midden in de noordelijke 'Sounds' (fjorden, maar dan ontstaan door rivieren, niet door gletsjers) van het Zuider eiland. 3 uur rijden naar the middle of nowhere en je bent op een schitterende plek aan het water.

De omgeving nodigde uit om ons flink in te spannen, mountainbiken, een wandeling naar Pete's Peak (520 m, we hebben NZ$2 in het logboek op de top achtergelaten, dus mocht je in geldnood zitten ....) en kanoen. Na een onmiskenbare "Dick turn" zat ik niet meer zo hoog en droog werd het tijd om om te keren, ik heb het bij een enkele gelaten vanwege de temperatuur van het water. Gelukkig nodigde de omgeving ook evenzeer uit voor de nodige ontspanning en dat hebben we dan ook gedaan. heerlijk in het bubbelbad met uitzicht over de "Sounds". Wanneer gingen we ook alweer naar huis ....

Commentaar
Toevoegen
Schrijf commentaar
Naam:
Email:
 
Onderwerp:
 
 
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

LAST_UPDATED2
 
 

Zoeken

Poll

Zullen we een boek schrijven over onze reis?
 

Random foto

No images