Fout
  • XML Parsing Error at 1:863. Error 9: Invalid character

Archief

login



Een warm onthaal in een koud Nieuw Zeeland PDF Print E-mail
Geschreven door Helmi   
zondag, 15 maart 2009 10:43

Onze eerste gekookte maaltijd na 8 maanden (zelf gemaakte tomatengroentensoep) was zelfs met het ontbijt nog lekkerenvoor ons een welkomevariant op de noodelsoep. Hierna hebben we nog wel zelf gekookt maar helaas niet meer gekampeerd. Er was namelijk een koufront over het Zuider Eiland getrokken, waardoor het ongewoon koud was. Onze gehuurde kampeerset had toch nog zijn nut, want de extra slaapzakken hadden weals aanvulling op onze eigen slaapzakkennodig in de houten cambines waarin wesliepen. Wij dachten dat wij watjes waren en extra moesten wennenaan de kou na zoveel tropenmaanden, maar ook deandere toeristen en lokale bevolking raakten er niet over uit gepraat.

Het was niet alleen de kou, maar met name de wind die opstak. Wij moesten het observatorium boven op Mt John bij Lake Tekapo vroegtijdig verlaten omdat de wegen op de berg afgesloten werden. We konden ons daar best iets bij voorstellen, want wij konden nauwelijks op onze benen blijven staan.

 

Het weer leverde wel weer mooie plaatjes op: de eerste sneeuwval van het jaar in de Zuider-Alpen bij Mount Cook! Ook al was Mount Cook zelf niet zichtbaar door de wolken, het gebied was hoe dan ook prachtig.En hetbleekook nog eensideaal weer voor zweefvliegen. Iets wat nog op het wensenlijstje van Helmi stond. Dus toen wij ons slaapadres in Twizel verlaten hadden en een zweefvliegclub passeerden moest Jeroen direct afslaan. We konden bijna direct instappen: Helmi met instructeur werd eerst door een motorvliegtuig omhoog getrokken. Waarna Jeroen tien minuten later de achtervolging inzette.Jeroen moest het helaas afleggen, want Helmi steeg tot grote hoogten.Haar instructeur achter haar ook, dieging helemaal uit zijn dakkie. Nognooit was hij binnen half uur tot 13.300 feet gestegen en weer gedaald.Ookvoor Helmi was het een grootfeest, zijkwam nog hoger dan de top van Mount Cook in minder dan een half uur. Het uitzicht was prachtig en het zuurstofgebrek was zeker minder dan wanneer ze zelf had moeten klimmen. Jeroen had ook geluk, hij mocht twee keerstijgen en landen nadatze bij de eerste poging bijnategen een berg opvlogen.

De rest van de trip werd veilig in de auto vervolgd. Met ook vanaf de grond een prachig uitzicht over bergen, rivieren, dammen, kleinde dorpjes en zee. Langs de kust zijn diverse punten waar zeehonden, zeeleeuwen en pinguins rusten en spelen, voor ons een gelegenheid om tussen het rijden door lekker de benen de strekken.

Onsdoel was om vijdagavond in Dunedinte arriveren. Daar heb ik(Helmi) namelijk familie wonen.Mijn neef Tom en zijn gezin (vrouw Linda en dochters Francesca en Ruby)waren zo hartelijk omonsuit te nodigen om het weekendbij hun te logeren. We hebben elkaar 20 jaar geledenbij een bezoek van Tom en Linda aan Nederlandontmoet, maar veelwaren we niet veranderd.Het was echtheel leuk om allerlei herinneringenop te halen en de rest van mijn familie: oom Frits, neef Frank,nicht Margo met partners te ontmoeten.Heel leuk dat iedereenbij ons onverwacht bezoek tijd voor ons vrij kon maken.

Dunedin is eenleuke stad waar veel studenten wonen.Linda, Ruby en Helmi hebben zaterdagmiddagin het winkelcentrum koekjes voor de meisjesscouts verkocht.Dat was tenminstede bedoeling: Helmi heeft uiteindelijk meer gekochtdan verkocht.Tom, Linda en Ruby hebben verder aan ons de omgeving van Dunedinlaten zien.Wij kunnen ons best voorstellen dat zij hier met veel plezier wonen, want het is er echt prachtig met haar blauwe zee, witte verlaten stranden en kronkelwegen door degroene heuvels. Op zondagmiddag hebben we naast zeehonden in de omgevingzelfs albatrossen met enkele'chicks' gezien. Deze vogels hebben een spanwijdte van meer dan 3meter en zo'n chick weegt na een aantal maanden al meer dan 10 kilo en ziet eruit als een grote witte donsbal.

Jeroen is op dit moment aan het golven metFrank en Richard.Hij zal wel moe terug komen, want er is hier echt geen vlak stukje te vinden in de omgeving en dus ook niet op de golfbaan.Helaas moeten we hierna afscheid nemen van mijn lieve familie en trekken weverder richting de zuidkust.De zon schijntweerdus wie weet gaan we onze nieuwe tent binnenkort nog eens opzetten.

Commentaar
Toevoegen
Kamperen
Ellen (62.45.93.xxx) 2009-03-17 02:14:28

Hee luitjes,

Wat een pech dat er net een koudefront overtrok toen jullie
gingen kamperen! Maar gelukkig schijnt de zon alweer en heb je lekker kunnen
zweefvliegen... Geniet nog van jullie tripje en doe voorzichtig!

xxx Ellen
Schrijf commentaar
Naam:
Email:
 
Onderwerp:
 
 
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

LAST_UPDATED2
 
 

Zoeken

Poll

Zullen we een boek schrijven over onze reis?
 

Random foto

No images