Archief

login



Lekker met je handen eten PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
donderdag, 13 november 2008 23:36

Onze Engelstalige gids voor de 2-daagse trekking stond ons netjes om 8.30 uur op te wachten. Met zijn jungle hoed herkenden we hem niet meer van de vorige dag. De Lao maken echt werk van Ecotoerisme. Eerst een half uurtje met de tuktuk naar een dorpje aan de rand van de jungle. We kregen onderweg al een indruk van het mooie landschap waar we ons de komende twee dagen doorheen zouden lopen. Zeer gevarieerd: rotsformaties, riviertjes, bomen en struiken. In het dorpje aangekomen, Sabaidee! Sabaidee!, pikten we onze lokale gids op en kon, nadat de jongetjes uit het dorp vol trots hun kippen aan ons hadden getoond, de tocht beginnen.

De wandeling de eerste dag was niet al te vermoeiend. Na 2 uurtjes lopen kwamen we bij een grot waar we konden zwemmen. Ondertussen prepareerden de gidsen een heerlijke lunch die ze die ochtend op de markt hadden gekocht. Sticky rice, met groenten, varkensvlees en noedels. We konden er weer tegenaan! Onderweg had de lokale gids bij iedere boom of struik wel een verhaal, dat de Engelstalige gids vakkundig vertaalde en aanvulde. We weten nu voor ieder kwaaltje wel een natuurlijk middeltje! Bloedingen, maagpijn, malaria, overal is wel een blaadje of een sapje tegen te vinden. Alleen jammer dat we niet meer weten van welke boom of struik.

Onderweg moesten we verschillende obstakels passeren. Over een dikke omgevallen boom kwamen we aan de andere kant van de rivier. Door een grot die vol stond met water kwamen we aan de andere kant van het gebergte. Bovenin de grot waren wel honderd Buddha's te zien, die de lokale bevolking daar honderden jaren geleden had verborgen ten tijde van oorlog. Ruim voordat het donker werd kwamen we aan bij het dorpje waar we zouden overnachten. Het bestond uit ca. 40 houten huizen, dat betekent ongeveer 400 inwoners. Gezellig met z'n 10-en in een huis. Ook hier doen ze niet aan geboortebeperking. Meisjes trouwen als ze 15 zijn en gaan dan aan de kinderen. Voor de touristen was er midden in het dorp speciaal (met steun van het Nederlandse SNV) een 'Ecolodge' gebouwd. Een houten huis op palen, met een grote kamer, matrasjes op de grond en een grote veranda. Prima dus! We hadden nog voldoende tijd om een naburig dorp te verkennen, waar we weer warm onthaald werden door alle kindertjes. Sabaidee, sabaidee!

In onze Ecolodge werden de beefreepjes in de zon te drogen gehangen en gingen de vrouwen uit het dorp aan het werk. Het houtvuur werd aangemaakt en de vissen, die door onze gidsen in een plasticzakje met water waren meegesjouwd en dus nog leefden, werden gedood. Dit resulteerde uiteindelijk in een heerlijke maaltijd, die we gezamenlijk met de vrouwen, de gids en een aantal ' vrienden' uit het dorp nuttigden. Wel eerst even handjes wassen, want eten doe je gewoon met je handen. Sticky rice uit een rieten mandje, voor ieder van ons een vis en wat groenten met chili. Na een biertje met de mannen gingen we naar bed, om 19.30, wel een beetje vroeg, maar we moesten de volgende dag ook weer op tijd op en er was verder toch niets te doen in het dorp.

Het ontbijt was weer een variatie op het thema ' sticky rice', deze keer met de gedroogde en inmiddels gerookte beefreepjes. Het dagprogramma was eenvoudig, lopen! Onze Engelstalige gids werd dit keer geassisteerd door 2 lokale giden, maar die zeiden niets, dus we zijn die dag niet zoveel wijzer geworden. De tocht werd afgesloten met een bezoek aan het prachtige Blue Lagoon en een ritje op de tractor. Nee niet zo'n ge-airconditioneerde met onbeperkte paardenkrachten, nee 2-wielen met een motortje voor en een houten kar erachter. Onderweg nog een lekke band, hadden wij even de tijd om te bekomen van al dat gehobbel. Volkomen door elkaar geklutst legde we de laatste 2 km lopend af, omdat de weg ook voor de tractor te slecht was. Daar stond de tuktuk netjes op ons te wachten voor de rit terug naar onze Travel Lodge in Tha Kheak.       

 

Commentaar
Toevoegen
Zonder bestek
Ellen (82.175.97.xxx) 2008-11-14 04:22:46

Dat zou wat voor Eef en Suus zijn, lekker alles met de handjes naar binnen
werken... Als je niet oppast doen ze dat zelfs met gekookte aardappels, macaroni
of bami...

Ik vind het zo grappig om te lezen dat jullie excursies toch wel
prima georganiseerd zijn, dat er ergens in de bush dan toch een Tuktuk op je
staat te wachten. Voor hun is het misschien ook wel heel belangrijk dat de
toeristen het naar d'r zin hebben en daar hoort voor de meeste westerlingen nu
eenmaal bij dat alles er "op tijd" is. Super om te lezen!

Miss you,
dikke kus en knuf van Ellen
Groeten
Isabel en Thea (en andere coll (87.213.96.xxx) 2008-11-14 05:26:42

Hallo lieve Helmi en Jeroen,

Bedankt voor jullie leuke kaart uit Cambodja. We
zijn jaloers op jullie. Wij zijn hier maar aan het ploeteren om straks voor het
einde jaar alles dusdanig op orde te hebben, zodat we zo door de jaarrekening
heen fietsen. Geniet nog lekker van jullie reis, wij gaan hier genieten van de
pepernoten, chocoladeletters etc.

Liefs,

Isabel, Thea en al je collega's
bij de DCMR
DCMR
Helmi (202.62.104.xxx) 2008-11-17 01:19:43

Hallo collega's,

Wat leuk om een berichtje van jullie te krijgen! Dat klinkt
veelbelovend...zo door de jaarrekening heen fietsen. Maar ik heb alle vertrouwen
in jullie. Ga ik nog even terug mijn hangmat in :-)
Schrijf commentaar
Naam:
Email:
 
Onderwerp:
 
 
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

LAST_UPDATED2
 
 

Zoeken

Poll

Zullen we een boek schrijven over onze reis?
 

Random foto

No images