Archief

login



Naar grote hoogte (4095m) PDF Print E-mail
Geschreven door Jeroen   
zaterdag, 17 januari 2009 01:20

De dag na 'Het Aanzoek' direct op verlovingsreis. Naar het eilandje Manukan voor de kust van KK. Lekker relaxen en snorkelen. Ze hadden ook nog een ruime bungalow aan het strand voor ons beschikbaar, dat kwam helemaal goed! Het einde van de middag werd standaard ingeluid met forse tropische regenbuien, maar dan waren wij al het water uit. Na 2 dagen relaxen werd het toch tijd om de kerstkilo's, die er mede dankzij de kilo's Nederlandse drop en de goede verzorging in Shanghai, weer makkelijk waren aangekomen, aan te pakken. Op weg naar de hoogste berg tussen de Himalaya en Nieuw Guinea: Mt. Kinabalu, met haar top op 4095m hoogte.

Eerst via een omtrekkende beweging naar Mesilau. Dit is één van de 2 startpunten voor de beklimming. Het resort aan de voet van de berg was uitgestorven, maar na een jungle trail van 30 minuten succesvol te hebben afgelegd, waren wij er helemaal klaar voor, dachten we. Het was iets meer dan 8 km lopen naar de top en het record stond op 2 uur en 39 minuten (op en af). Dan zouden wij het toch wel moeten redden in twee dagen naar de top en weer terug. Er was ook nog accommodatie beschikbaar op de berg,ook dat was dus geen reden om niet te gaan.

Heel vroeg starten was in ieder geval niet nodig. Na een relaxt ontbijt, stonden we rond een uur of 9 klaar voor de start. Onze gids werd aan ons voorgesteld en Helmi huurde een wandelstok. Nee niet zo'n geavanceerde uitschuifbare lichtgewicht, maar een houten stok die je gewoon in het bos vindt. Iedere 500m was gemarkeerd met een bordje en op iedere km stond er een hutje met toilet en drinkwater. De enige functie van de gids was telkens 50m voordat er een hut zou komen aankondigen dat er een hut aan kwam. Lekker nuttig. Na 4 uur lopen door schitterend oerwoud waren we nog niemand tegen gekomen en hadden we al (!) 5 km afgelegd. Tijd voor lunch en bezinning. De gids kreeg via zijn mobiel door dat de eerste groep inmiddels al in het guesthouse was gearriveerd. Voor ons zou het nog wel even duren voordat we bij onze slaapplaats voor die nacht zouden zijn. Nog meer dan 3 km te gaan die dag!

Vanaf km 6 ontmoetten we voor het eerst andere beklimmers en begon het echt zwaar te worden. Onze trail kwam samen met de hoofdtrail en die bestond geheel uit rotsachtige treden of gewoon stenen. Daarbij begon het ook nog te regen en begon de temperatuur, naarmate we hoger kwamen steeds verder af te nemen. Ieder treedje en ieder stapje bracht ons dichter naar de top en zo ontdekten we rond een uur of 16.30, totaal doorweekt en koud, het Laban Ratan Guesthouse in de mist op 3600m hoogte. De gids hadden we toen al ongeveer een uur niet meer gezien, die was in de regen vooruit gesneld. Onze hut lag 'only 5 minutes walk' hoger op de berg, maar in het guesthouse konden we in ieder geval (lauw) douchen en eten. Dat was wel even nodig en na gedurende een rustpauze van 2 uur waren we klaar om, in het donker, het laatste deel van onze beklimming van die dag af te leggen. OM 20.00 uur lagen we in ons (stapel-)bedje en ging het licht uit.

De volgende ochtend (nacht) zouden we om 2.30 uur vertrekken voor het laatste traject naar de top. De gids had al verteld dat een deel van het traject bestond uit een richel met een touw, waar je je absoluut goed aan vast moest houden, want anders viel je naar beneden. We keken er naar uit! Toen het licht om 2.15 uur aanging besloten we dat Helmi, vanwege een pijnlijke knie, zou blijven liggen en ik (Jeroen) alleen met de gids naar de top zou gaan en Helmi op de terugweg weer zou treffen voor het ontbijt. Lekker weer die doornatte schoenen aan!

Bij vertrek meldde de gids dat we om 4.30 uur bij het 'checkpoint' moesten zijn om de zonsopgang vanaf de top te kunnen zien. Gelukkig was het donker, zodat ik het af te leggen traject niet kon zien. Het bestond uit houten trapjes, rotsen en inderdaad een richel met een touw. Om 3.45 uur waren we bij het checkpoint, ruim op tijd, en besloot de gids tot een kleine pauze. 'I'll catch up with you later' zei hij, toen ik weer verder ging om niet koud te worden. De route was gemarkeerd met een touw, waar je je aan vast kon houden, maar dat meer fungeerde als richtingaanwijzer. Het traject was relatief eenvoudig ten opzichte van de eerste dag. Met een beetje geklauter kwam ik rond een uur of 5 op de top aan, zonder gids. Ik was niet de enige hoor. Rond een uur of 5.30 waren er tientallen mensen op de top in afwachting van de zonsopgang. Die bleek pas rond een uur of 6 te zijn, ik had dus nog een uur langer in mijn warme bedje kunnen blijven liggen in plaats van daar met muts op en handschoenen aan te zitten verkleumen. Het was ook nog bewolkt, waardoor er weinig van de zonsopgang te zien was.

De afdaling vanaf de top bood schitterende uitzichten. Alleen jammer dat we na ons ontbijt op 3600m hoogte iedere trede die we de dag daarvoor met veel moeite hadden genomen, ook weer af moesten. Rond een uur of 14.00 lieten we met pijn en moeite, maar droog!, de laatste trede achter ons en stond een uitgebreide lunch op ons te wachten. Nu op weg naar de hot spings, voor de welverdiende relaxatie!

Commentaar
Toevoegen
Poeh!
Ellen (62.45.93.xxx) 2009-01-17 05:19:57

Het was al even stil op jullie blog, ik vroeg me al af wat jullie aan het doen
zouden zijn.

Zo te lezen was dat een zware en spannende trip... Gelukkig
maar dat jullie nu nog even kunnen relaxeren ;-)

Miss you! X Ellen
Lekker wandelingetje!
Mo en LO (94.209.108.xxx) 2009-01-18 02:47:13

Dat klinkt als een ontspannend wandelingetje! lekker hoor!

Dank voor jullie
lieve kaart; we genieten van de berichtjes.

En eerlijk gezegd tellen we al
steeds vaker de maanden dat we jullie gaan weerzien!

Dikke kus van ons 3!
COOL!
Esther en Mathieu (64.76.18.xxx) 2009-01-18 08:23:45

Hi Guys, dat klinkt als een mooie inspanning! We hebben hier de top van da
Aconcagua (6915m) maar even overgeslagen ;-) Thieu kan geen berg meer zien....
Maar krijg zo weer de kriebels, in Bolivia dan maar.... Geniet van alles daar!
Nadia (94.210.38.xxx) 2009-02-20 22:47:59

Respect!!!!!
Schrijf commentaar
Naam:
Email:
 
Onderwerp:
 
 
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

LAST_UPDATED2
 
 

Zoeken

Poll

Zullen we een boek schrijven over onze reis?
 

Random foto

No images